Polifoniczność narracji w powieści Bułhakowa - strona 2
      Mistrz i Małgorzata | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Mistrz i Małgorzata

Polifoniczność narracji w powieści Bułhakowa

„Minuty płyną i ja, Mateusz Lewita, jestem na Nagiej Górze, a śmierć nie nadchodzi!”

„Słońce chyli się ku zachodowi, a śmierć nie nadchodzi!”

Rozdziały dwudziesty piąty: Jak procurator usiłował ocalić Judę z Kiriatu i dwudziesty szósty: Złożenie do grobu (cz.2) są fragmentami rękopisów mistrza, które czyta Małgorzata. Autor uczynił tu jednego z fikcyjnych bohaterów tożsamym sobie i „wplótł” jego powieść do swojej, tworząc tym samym konstrukcję „powieści w powieści”, przy czym mistrz jest tu również narratorem trzecioosobowym, a jego dzieło napisane jest kunsztownym, bogatym językiem: „Nadeszła świąteczna noc, tańczyły swój balet wieczorne cienie i zmęczonemu procuratorowi przywidziało się zapewne, że ktoś siedzi na pustym tronie. (...)”

Narrator Mistrza i Małgorzaty jest wszechwiedzący i w pewnym momencie „przemyca” do relacji z wydarzeń w Moskwie, w której w tym czasie działa świta Wolanda informacje z powieści o Poncjuszu Piłacie. Widać to dokładnie we fragmencie ilustrującym ostatnie przygody Korowiowa i Behemota w bogato zaopatrzonym sklepie dla uprzywilejowanych : „Ekspedient w czystym białym fartuchu i w granatowej czapeczce obsługiwał liliowego klienta. Ostrym nożem, bardzo podobnym do noża, który ukradł Mateusz Lewita, oddzielał jakby wężową, połyskującą srebrzystą skórę od tłustego, płaczącego, różowego mięsa łososia.” Takie kilkuwarstwowe „ułożenie” narracji czyni powieść „wielowymiarową” , a tym samym bardziej interesującą.

Specyfika narracji - utwory narracyjne – „Utwory narracyjne, poprzez wiedzę, którą przynoszą utrzymują porządek publiczny. Powieści osadzone w tradycji świata zachodniego pokazują, jak wybujałe ambicje zostają utemperowane, a pragnienia dostosowane do rzeczywistości społecznej. (...)Utwory narracyjne służą jednakże także jako narzędzie społecznej krytyki. Ukazują miałkość światowych sukcesów, zepsucie świata i niemożność wcielenia w życie najszlachetniejszych ludzkich dążeń. Ukazują nędzne położenie uciśnionych, skłaniające czytelnika, dzięki identyfikacji, do uznawania pewnych sytuacji za nie do zniesienia.” Rozpatrując kwestię narracji w utworach literackich, należy brać pod uwagę dwa stanowiska: narracji jako struktury retorycznej, dającej czytelnikowi złudzenie przenikliwości osądu oraz narracji jako narzędzia, którym dysponujemy przy nadawaniu i odczytywaniu sensów. (na podst. J. Culler, Teoria literatury. Bardzo krótkie wprowadzenie, przeł. M. Basaj, Warszawa 1998)




strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Wydarzenia moskiewskie najczęściej prezentuje
a) Woland
b) mistrz
c) Małgorzata
d) narrator
Rozwiązanie

Autor nie relacjonuje zdarzeń z perspektywy:
a) marzeń sennych
b) bohaterów powieści
c) narratora trzecioosobowego
d) narratora pierwszoosobowego
Rozwiązanie

Słowa - „Za mną, czytelniku! Któż to ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język!” świadczą o występowaniu narracji:
a) osobistej
b) pierszoosobowej
c) prywatnej
d) trzecioosobowej
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
Mistrz i Małgorzata – streszczenie szczegółowe
Mistrz i Małgorzata – streszczenie w pigułce
Czas i miejsce akcji „Mistrza i Małgorzaty”
Świat przedstawiony w powieści „Mistrz i Małgorzata” – realizm i fantastyka
Znaczenie tytułu i motta „Mistrza i Małgorzaty”
Główne wątki „Mistrza i Małgorzaty”
Michaił Bułhakow – życie i twórczość
Problematyka moralno – filozoficzna w „Mistrzu i Małgorzacie”
Obraz Moskwy lat trzydziestych XX wieku – w oparciu o powieść „Mistrz i Małgorzata”
Język „Mistrza i Małgorzaty”
„Mistrz i Małgorzata” jako arcydzieło literatury światowej
Polifoniczność narracji w powieści Bułhakowa
Kompozycja i struktura „Mistrza i Małgorzaty”
Problematyka władzy w „Mistrzu i Małgorzacie”
Historia Poncjusza Piłata i Jeszui Ha - Nocri
Historia miłości mistrza i Małgorzaty
„Mistrz i Małgorzata” jako parabola
„Powieść w powieści” na przykładzie „Mistrza i Małgorzaty”
Humor w „Mistrzu i Małgorzacie”
Twórczość Michaiła Bułhakowa
„Mistrz i Małgorzata” jako powieść wielogatunkowa
Nawiązania w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motywy literackie w powieści „Mistrz i Małgorzata”
Motyw miłości w „Mistrzu i Małgorzacie”
Wybrane adaptacje „Mistrza i Małgorzaty”
Plan wydarzeń „Mistrza i Małgorzaty”
Najważniejsze cytaty „Mistrza i Małgorzaty”
Bibliografia




Bohaterowie
Małgorzata – charakterystyka postaci
Mistrz – charakterystyka postaci
Jeszua Ha-Nocri charakterystyka postaci
Wizja szatana (Woland) „Mistrza i Małgorzaty”
Piłat z Pontu – charakterystyka postaci
Charakterystyka bohaterów powieści mistrza
Charakterystyka gości z zaświatów - Woland i jego świta
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Mistrza i Małgorzaty”





Tagi:
• Michaił Bułhakow biografia • Życiorys Michaiła Bułhakowa • Streszczenie Mistrza i Małgorzaty • Fantastytka w Mistrzu i Małgorzacie • Moskwa w Mistrzu i Małgorzacie • Miłość Mistrza i Małgorzaty • Władza w Mistrzu i Małgorzacie • Charakterystyka mistrza • Charakterystyka Małgorzaty • Bohaterowie Mistrza i Małgorzaty • Religia w Mistrzu i Małgorzacie • Problematyka Mistrza i Małgorzaty • Uniwersalizm Mistrza i Małgorzaty • Ponadczasowość Mistrza i Małgorzaty • Mistrz i Małgorzata jako powieść filozoficzna